Kijk! daar loopt een blinde

Het lopen met een taststok doe ik helaas niet voor niets, maar is een noodzakelijk kwaad om me toch enigszins te kunnen redden in het verkeer, Het lopen met de stok doe ik niet voor de lol en het is zeker geen pretje om er mee te moeten lopen, het liefst loop ik gewoon zoals ik vroeger ook deed, zonder stok. Maar omdat mij zicht zodanig achteruit gegaan is en ik me toch zoveel mogelijk zelfstandig wil kunnen redden.

Toen ik die stok nog niet had en me dus zonder moest zien te redden in het verkeer, liep ik vrij vaak tegen iemand aan of ik liep gewoon tegen een paal of knalde iets omver. Ook struikelde ik regelmatig over ongelijkheden in de bestrating met een valpartij tot gevolg. Op het laatst word je gewoon bang om op pad te gaan.

Sinds ik die stok heb, gaat dat wat dat betreft wel een stuk beter. Ik ben begonnen met een tikstok en tikte zo een eind weg. Die tikstok had 1 nadeel, hij bleef weleens steken achter stenen en ongelijke tegels of naden tussen planken van een brug. Het is al eens voorgekomen dat ie zodanig bleef steken dat de stok zelf brak, want ja mijn lijf liep toen wel door. Bovendien kreeg ik ontzettend last van mijn elleboog, omdat je constant steeds dezelfde beweging moet maken met je arm. De huisarts zei een golf arm, had al wel gehoord van een tennisarm, maar een golf arm? Voor mij is dat hetzelfde, het doet allebei pijn en is geen pretje. De huisarts verwees me door naar een Ergotherapeut. De beste man had hier nog geen ervaring mee, maar hij heeft me prima geholpen door mee te zoeken naar een oplossing. Ik moest wat oefeningen doen en intussen zocht hij het internet af naar een oplossing en hij kwam met een rollerbal aan de stok, dan zou het niet zo op m’n arm aankomen.

Gelukkig zijn de stokken zo gemaakt dat je er allerlei stokpunten, wieltjes en andere zaken aan vast kunt haken, dus een andere stokpunt was geen probleem en hoefde niet in de papieren te lopen, want die taststok van mij had me ook al zo’n 100 euro in totaal gekost, omdat de zorgverzekeraar er te lang over deed om tot een besluit te komen en wat gesteggel over en weer over de vergoeding, had ik zelf besloten om er 1 aan te schaffen. En toen ik die stok net 2 dagen had, kreeg ik van de zorgverzekeraar er ook 1, dus ik heb er nu 2. Handig voor als de ene breekt of er anders wat mee gebeurt. De rollerbal moest zo’n 16 euro gaan kosten, welke dan weer niet vergoed werden en dus uit eigen zak betaald moest worden. De bal erop gezet en gaan lopen, ja dat bevalt me een stuk beter, blijft minder vaak haken en steken en kan normaal doorlopen. Bovendien was ik goed zichtbaar in het verkeer en werd er rekening mee gehouden. Met oversteken stoppen bijna alle auto’s wel, een enkele hufter reed gewoon door.

Wat me vooral opvalt is dat fietsers totaal geen rekening houden met blinden- wb/of slechtzienden, ze letten niet op en zitten contunue met hun snufferd in die stomme mobiel te appen. Ze jakkeren vlak bij je langs, ondanks dat je de stok naar voren hebt om aan te geven dat je over wilt steken. Er zijn al de nodige fietsers geweest die kennis hebben kunnen maken met die stok. Ook een keer in de winkelstraat, het was donker en druk, ik liep daar gewoon en ineens kwam er een vrouw van links (net in mijn dode hoek) en die struikelde dus over de stok en ging gigantisch op haar plaat. Blijkbaar was ze in shock of schaamde ze zich, want ik wilde haar weer overeind helpen en vroeg van gaat het? Ze negeerde me compleet en liep weer een winkel in. Ik ben uiteindelijk ook maar weer gewoon doorgelopen. Verder valt me op dat ik heel vaak langdurig word nagekeken door mensen van “Kijk! daar loopt een blinde, even kijken hoe die zo op z’n bek gaat”.

Ook komen er soms mensen vlak voor me staan en roepen doodleuk, hoeveel vingers steek ik op?. Of als ik dan aan de kant ga, “Oh dus dat zie je wel?”

Vind dat soort reacties ontzettend flauw en reageer er daarom ook niet op of geef met opzet een fout antwoord. Ik heb gewoon geen zin in die flauwekul, als je me niet normaal kunt benaderen, benader me dan niet en negeer me gewoon.

Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel. Ik krijg ook heel vaak positieve reacties, van wat knap dat je je toch nog zo weet te redden. Kijk dat geeft me al een veel beter gevoel en zo kan het ook. Mensen zien me aankomen, doen op tijd even een stapje opzij zodat ik er langs kan zonder brokken te maken.

Ik reageer altijd even met een bedankje, of een vriendelijke goedendag. Auto’s en fietsers die stoppen als ik over wil steken krijgen ook allemaal een vriendelijk bedankje. Okee, het is geloof ik verplicht om te stoppen als een blinde over wil steken, maar lang iedereen doet dat niet en het is voor mij heel moeilijk om goed in te schatten van die rijdt door en die stopt. Ook heb je er van die etterbakken bij die eerst netjes willen stoppen en om dat vervolgens gas te geven als ik oversteek. Flauw, je zal zelfs maar eens met zo’n stok moeten lopen, dan piep je wel anders.